OOPS te laat

 Hoi!

Wat bof ik met het mooie weer tijdens mijn vrije week. Gisteren bij mijn ouders heerlijk buiten gezeten. Het was reuze gezellig. Mijn ouders natuurlijk enorm genoten van de kleine Jesse. Toen opa broodjes wilde halen voor de lunch, zei Willemijn dat ze wel met Jesse in de kinderwagen mee kon. 

Dat was een kolfje naar opa's hand, dus met opa achter de wagen kwamen ze met een flinke omweg weer thuis. Bekenden van hem waren buiten in de tuin bezig en zo kon hij zijn achterkleinzoon hier en daar ook nog even vol trots showen....

Omdat Jesse een jongen is kunnen we niet een foto maken van vier generaties van het zelfde geslacht, maar dat maakt in mijn ogen ook niets uit... Voor mijn ouders is Jesse het kind van het kind van je kind. En dat is heel bijzonder, toch?

Mijn kaartje van vandaag is naar een blog vriendin gegaan die ik niet op mijn kalender had staan. Een te laat kaarten maken is soms best leuk...

Het idee zag ik ooit eens op een blog. Wel grappig toch en ik weet dat de ontvangster het waardeert...
Gisteravond hadden we het condoleren voor Ria. Wat ik altijd zo bijzonder vind is dat de man van Ria mij meteen bedankte: "Bedankt voor je mooie kaart. Leuk!"

Het was zo druk en er dan aan denken om te bedanken. Ik heb het vaker meegemaakt, net of het bewustzijn anders is dan anders.

Straks gaan we met het hele team ook naar de crematie. We rijden zoveel mogelijk met elkaar mee, dat is wel fijn.
Lieve groet,