Wie goed doet, goed ontmoet.....een novelle

Hoi!
Mijn nachtdiensten zitten er al bijna weer op. Gaat altijd snel voorbij en ik doe het met veel plezier. Ik houd erg van de nachtelijke sfeer en dat je 's nachts meer tijd voor de mensen hebt.. Overdag schiet dat er vaak bij in.
Vandaag een verhaal bij mijn kaarten, zoals ik af en toe doe.
Afgelopen herfst was het spannend of Willemijn een stageplek zou krijgen en het derde jaar wel door zou komen van haar opleiding MWD.
Gelukkig kon ze eind oktober beginnen voor 4 dagen in de week. Ze reist een uurtje met de trein en in de stad waar ze stage loopt moet ze daar de bus pakken en dan nog een eindje lopen. Ze had uitgerekend dat het haar heen en terug een half uur scheelde als ze haar oude fiets op het station daar zou zetten.
Op een mooie winterdag nam ze haar oude barreltje mee en kon een half uur langer in bed blijven liggen. Twee weken geleden kwam ze thuis met een sip gezicht: "Nu is mijn band lek!".
En tja, dat is dan niet handig. We zeiden tegen haar dat ze bandenplakspul mee kon nemen en dat vond ze een goed idee.
Nu loopt zij stage bij een instelling die mensen met een uitkering of in de bijstand helpt aan vrijwilligerswerk, om toch een goede besteding van de dag te hebben en regelmaat in hun leven te houden. Ook is het volgens bepaalde regels verplicht (of dat gemeentelijke regels zijn, weet ik zo niet)
Twee mannen die ook cliënt bij hun zijn, verrichten allerlei klussen in en om het gebouw. Willemijn had haar fiets binnen gezet en verteld dat ze de band moest plakken. De mannen keken er naar en zeiden: "Plakken heeft geen zin. Er moet een nieuwe binnenband in. Als wij dat doen kost het je tien euro, als je naar de fietsenmaker gaat minstens het dubbele". Een knipoog volgde, want ze mogen geen geld verdienen, omdat het vrijwilligerswerk is.
Willemijn was blij met het aanbod. De mannen hebben een binnenband voor 2 euro gehaald en de volgende dag toen Willemijn weer op haar stage kwam was de band vervangen, haar slot vastgezet en gesmeerd, haar voorvork vast gezet en alles even nagekeken.
Ze appte meteen: "Mam, moet je nog naar het dorp? Wil je twee bonnen halen want......"
En natuurlijk fietste ik naar de plaatselijke boekhandel en haalde twee Gamma-bonnen. Natuurlijk hoort daar ook een kaart bij waar de bonnen in gedaan konden worden. De eerste is deze:

Basis is een witte kaart. Het cardstock en het DP (gaaf he dat fietspapier?) is uit de nieuwe iDee &Post. De fiets heb ik een keer gekregen en paste er mooi bij. De enemaldots zaten ook in de iDee& Post. Het gereedschap is van My Favorite Things en de letters zijn van MD. Met deze kaart wil ik graga mee doen an de challenge van Cards and Scrap.
De tweede kaart lijkt op de eerste. Ander fietsje en deze op het leuke fietspapier geplakt.

De mannen waren verrast met de bonnen en de kaart. En wij blij dat Willemijn weer veilig in een vreemde stad fietst.
Bedankt dat je het vol gehouden hebt met lezen tot hier! Ook hoor ik graag wat je van deze kaarten vindt, natuurlijk.
Lieve groetjes,