Hi!
Vanuit Birmingham mijn reminder voor K&K. We vragen nog tot 30 augustus een schudkaart. Ik maakte er eentje voor Wim, die 70 werd. Wim speelt gitaar en houdt van muziek. Hij en Nelleke zijn al twee keer naar een muziekcamping geweest in Denemarken om vakantie te vieren en 1 keer om vrijwilligerswerk te doen. Daarom leek me een muziek schudkaart wel op zijn plaats.
Ik tekende zelf de vorm van de gitaar. Stanste een gat waar het schudmateriaal (muzieknootjes) inkwam. Je ziet muziekpapier achter het gat zitten.
Ik spande er touwtjes over die de snaren moeten voorstellen.
Natuurlijk zijn naam erop en de leeftijd en op de kast van de gitaar ook nog wat verdwaalde muzieknootjes. De randen heb ik aangezet met Walnut Stain inkt. Wim vond hem erg leuk!
Deze kaart doet mee aan de challenges van:
En ja, spierpijn!! Sjonge, ik kan niet op een normale manier en trap af of op....We hebben vrijdag namelijk een dagtocht gemaakt van 5 uur en een kwartier. We liepen 10,5 kilometer en stegen (en daalden) 840 meter. Om je een idee te geven: dat is 300 keer de trap op en 300 keer de trap weer af. Foto's heb ik ook van de wandeling. Drie van de vele!
Hier waren we ongeveer halverwege, toen we nog niet wisten wat ons te wachten stond! Hier liepen we nog op een pad, wel steil, maar een pad. Soms met kleine steentjes, soms met keien die je met fantasie wel een trap kon noemen. Toen het pad weg was en we over de stenen moesten klimmen, viel ik. Gelukkig op mijn billen, daar kan ik wel wat hebben...
Hier zie je de hoogste top, waar we net vanaf geklauterd waren. Geen pad, je moest maar kijken waar je je voeten goed neerzette. Zo ging het een hele tijd door. Dan gaat het niet zo snel....Peter viel ook! Hij rolde zelfs nog door, maar ook hij bezeerde zich gelukkig nauwelijks. En het was niet vlakbij een rand of zo....

Op deze foto zie je de diepte. Peters schaduw is ook goed te zien. Als je kijkt naar de overkant zie je de andere top waar we 10 minuten uitgerust hadden. Volgens Peters app hadden we 23000 stappen gezet. We moesten een uurtje terugrijden naar ons guesthouse, blij dat we konden zitten. Maar na dat uur konden we bijna de auto niet meer uit komen! Heel stijve spieren. Na een warme douche ging het weer, maar gisteren voelden we het nog behoorlijk!
Ik realiseer me dat ik een gezegend mens ben, dat ik dit allemaal kan (op mijn leeftijd😉). Er zijn zoveel mensen voor wie een klein eindje wandelen al een uitdaging is.
Vandaag vertrekken we naar Oxford! ik ben heel benieuwd of ik wat van Engelse detectiveseries herken!
See you!