Tante, je prikt!

Hoi!
Kinderloos weduwe was ze geworden, al op jonge leeftijd. Haar man zakte op de hoek van een straat in Amsterdam in elkaar toen ze wandelden en gezellige praatten. Zijn laatste woorden waren: "Sssssssst Marie, stil eens........ik hoor prachtige muziek!!" En weg was hij.
Kiet, zoals ze door haar neefjes en nichten die geen Marie konden zeggen, genoemd werd, vertelde mij dit toen ik een jaar of 15 was. Dat maakte grote indruk!
Toen ze alleen was werd de vriendschap met Gon intensiever en ze besloten samen een flat te huren. Dat was goedkoop en gezellig. Als wij daar op bezoek kwamen was tante Gon er dus ook. Tante Gon was een jaar of tien ouder en als ze je een kus gaf prikte ze. Wat ik toen niet snapte, was dat oudere dames ook wat harde haren op hun kun kunnen krijgen die ze afknipten.
Ik moest bij het maken van de volgende kaarten denken aan tante Gon en aan Kiet. Ze leven natuurlijk allang niet meer, maar grappig hoe je geheugen werkt...

 Deze kaart ging naar een vriend van ons. De letters zijn mijn nieuwe aanwinst van MD. Ze zijn zo gaaf.  De rand eromheen heb ik met een fineliner getekend, om het prikken wat nadruk te geven. Onze vriend is altijd heel glad geschoren, hoor!

 Dit kleine blauwe kaartje ging naar Lieke, die geopereerd was en een revalidatie periode heeft. Niet omdat Lieke prikt natuurlijk, maar omdat zij gek is op cactussen. Ze vond hem erg leuk!

En deze is een normaal formaat en ging naar mijn zwager die ook jarig was. De letters zijn in goud, past mooi bij de stekels van de grote cactus en het bloemetje op de kleine.
De cactussen komen van een stickervel. Er stonden ook lama's op. Zo ontzettend leuk. Ik weet niet meer waar ik ze tegenkwam, maar dat ze mee moesten was meteen duidelijk!
Vanavond trein ik naar Hoogeveen. Mijn ouders vieren morgen (zaterdag) hun beider verjaardag voor hun broers en zussen en ik ga helpen. Mijn zusje komt ook, dus altijd gezellig! Peter heeft andere verplichtingen en haalt me morgen weer op.
Lieve groet,