Spaans avontuur

Hoi!
We zijn weer thuis. Wat was het een bizarre belevenis.

Vorige week zaterdagmiddag waren we bij mijn zusje Nana en de zondag hebben we rustig aan gedaan. Even bijkomen van de reis. Een wandeling in de omgeving gemaakt en plannen voor de rest van de week. Maandag een leuk uitstapje, voor dinsdag werd er veel regen voorspeld, dus zouden we alleen boodschappen gaan doen en verder spelletjes, lezen, kletsen etc. Woensdag de verjaardag van Nana en uit eten, donderdag naar mijn Spaanse zwager zijn nieuwe huis bekijken en eventueel paella eten aan het strand. Het liep anders.....

Maandag hadden we een heel leuke dag. 's Avonds laat begon het inderdaad te regenen en er was onweer en hagel.

Dinsdagmorgen regende het ook nog en toen het in de middag droog werd besloten mijn moeder, Nan en ik boodschappen te gaan doen. Er moesten ingrediënten komen voor de taart die ik zou maken.
We snuffelden eerst nog in een andere winkel waar mijn moeder nog een heel leuke trui kocht.
Daarna boodschappen gedaan. Toen we daarmee klaar waren en buiten kwamen, regende het keihard en het begon ook hard te waaien.
We kregen de vraag van het thuisfront of we mooi weer hadden, want in Nederland was het grijs en regenachtig. Mijn zusje maakt een kort filmpje van het weer, 20 minuten nadat we thuis waren.

Je hoort haar nog vrolijk iets zeggen. Geen idee wat het zou worden.
We sloten de ramen en deuren en het bleef alleen maar onweren. Het bliksemde aan een stuk door, echt constant! Het rommelde en donderde ook en om half 5 viel de stroom uit. Dat gebeurt wel vaker even, maar nu duurde het tot half 10. We zaten met kaarsjes aan, lekker te kletsen, borrelen, hapjes erbij en ontdekten dat we geen wifi en/of internet hadden. Ook kwam er water naar binnen door de schoorsteen van de kachel. Dus Peter dweilde af en toe een plasje water op.
Nana ging het avondeten verzorgen en gelukkig kookt ze op gas. Iets voor half 10 dekten we de tafel en het licht ging weer aan! 
Na het eten maakte ik taart. Ik vroeg naar de springvorm en toen Nan zei dat die in haar schuurtje lag, zei ik: dan doen we iets anders, want je moet niet naar buiten met dit weer. 
In de nacht bleef het nog onweren, maar de regen nam af. De volgende dag gingen we kijken in de tuin. Twee bomen om, een muur kapot waar een hekwerk op stond, het zwembad was overstroomd en veel zand in het water. Na de inspectieronde zette ik koffie en maakten we het buiten gezellig voor de taart en de kadootjes. Nog steeds niet in de gaten hoe erg het was. Nog steeds geen contact met de buitenwereld, geen internet of wifi....

Mijn moeder met Nana en de taart! Je ziet op de foto dat de zon schijnt (aan de rechterkant te zien) en dat het terras nog behoorlijk naast is (links door de spijlen te zien).

Om kwart over 2 hadden we internet omdat we onderweg gingen naar een winkelcentrum en 4G hadden. De ongeruste appjes en berichtje stroomden binnen! We konden zeggen dat we het prima hadden, alleen wat materiele schade. Onderweg zagen we wat er gebeurd was, maar konden het niet goed vatten. Het winkelcentrum was onbereikbaar en we moesten onverrichter zaken weer naar huis. Alwaar geen internet/wifi.

Op een kaart van Spanje zagen we hoe erg de neerslag was geweest.

Nan woont iets ten zuiden van Chiva. Donderdag heeft Peter het hekwerk gerepareerd zo goed en zo kwaad als het het ging, omdat de honden niet mogen ontsnappen. Eind van de middag ontdekten we dat er geen water uit de kraan kwam.... We wilden we nog wat boodschappen gaan doen voor de terugreis. De supermarkt was dicht, maar een kleine zelfstandige had nog wat levensmiddelen. We reden ook even naar de plaats waar Nana werkt. Een heel stuk weg was ingestort, en we zagen een ravage overal.
In dat dorp was ook gen internet, dus de kassa's deden het niet. Je kon alleen cash betalen. Nan wilde wat flessen water kopen, maar alles was uitverkocht. Vrijdagavond 23.30 uur had ze pas weer water.

Intussen kregen we foto's toe gestuurd van het rampgebied en we wisten niet wat we zagen. Zoveel doden en vermisten! Verschrikkelijk! 

Een rondweg van Valencia was afgesloten, maar dankzij Google Maps kwamen we op de juiste weg richting Barcelona. Hieronder zie je wat een troep er op de snelweg lag.

Zo bizar dat we nu thuis nieuws hebben gekeken om nog meer te weten te komen. Op het nieuws hoorde ik ook dat de mensen daar tot vlak voor de ramp nog van niets wisten.....
Als mijn moeder, Nan en ik een half uur later naar huis waren gegaan, was het misschien anders afgelopen....
Maandag ben ik er weer met een kaartje, maar dit wilde ik toch even met jullie delen!
Lieve groet!