Voor Matthijs: afsluiting ongeluk

Hoi!
Het was heel gezellig bij Matthijs en Anne en we gingen er naar toe met een reden. Voor wie mij al lang volgt weet het wel.
Bijna 7 en een half jaar geleden heeft onze oudste, Matthijs, een ernstig ongeluk gehad. Hij werd op de fiets aangereden door een politiebus, heeft twee maanden in het ziekenhuis gelegen en 5 maanden bij ons thuis gerevalideerd, omdat hij destijds alleen woonde. De materiele schadevergoeding had hij al snel op zijn rekening staan.  De immateriele schadevergoeding heeft hij afgelopen week gekregen. Na zo lange tijd vonden wij dat wel een memorabel moment. Vandaar dat wij er naar toe gingen met een kaartje en een cadeau.

Dit kaartje maakte ik.Veel Harten en Handen. Crispylint achter de ovaal. En misschien herken je de sketch van FMS#719 die ik draaide en spiegelde.

In de kaart schreef ik dat het cadeau een herinnering aan een herinnering was, die geen herinnering had moeten worden. Het cadeau is een beeld van een fiets. Ik was natuurlijk vergeten een foto te maken van de fiets en dat heeft Matthijs zelf gedaan. Helaas is het niet zo'n heel goede weergave, maar dan heb je een idee.

Hij vond het heel leuk. Zijn fiets was total loss toen, werd meegnoemen door de politie en niemand wist waar de fiets gebleven was. Vandaar ook de fiets.....Hij lachte:  "Nu heb ik hem weer terug".

We zijn vooral heel dankbaar dat hij nog leeft. Dat is de hoofdzaak. Dat hij er een fysieke beperking aan over gehouden heeft, hebben we al verwerkt.

Vandaag heb ik een lange, leuke en intensieve trainingsdag van de OR voor de boeg en dan weer nachtdiensten. Twee dit keer.  Dan zie je me wel op je blog verschijnen! 
Lieve groet!