Bijna gered door een helikopter!

 Hoi!

Allereerst een warm welkom aan Miranda, mijn nieuwste volger. Gezellig dat je mijn blog gevonden hebt Miranda! Het jouwe heb ik ook gevonden!

We zitten deze week op Terschelling, echt vakantie! Onze strandwandeling gisteren werd bijna een avontuur. We wandelden van ons huisje naar zee. Dwars door de duinen, langs onbegaanbare paadjes. We wisten soms niet of we wel op een paadje liepen. Voor de grap zei ik tegen Peter: "straks komt er een helikopter van Staatsbosbeheer met een megafoon: 'U bevindt zich op verboden terrein'".

Maar zonder dat kwamen we over de duinenrij en zagen de zee.

Fijn om langs de vloedlijn te lopen, wat we dan ook deden. De zon begon te schijnen, twee strandsurfers vertoonden hun kunsten en het leek wel of we in de verte zeehonden zagen. 

Op een goed moment zagen we een slenk links van ons en we hoopten dat we er aan het eind omheen konden lopen. We zeiden tegen elkaar: "Zo niet, dan doen we de schoenen en sokken uit en lopen we er wel doorheen".

Maar toen we niet verder konden, bleek het water veel dieper en dan zou het dus zwemmen worden. Dat gingen we dus niet doen en we besloten dan maar terug te lopen.

Toen we bijna terug waren zagen we een politieauto met zwaailicht over het strand scheuren. Ik keek snel naar de strandsurfers, maar daar leek alles in orde.

De auto draaide, zwaailicht uit en ging langzaam rijden onze kant op. Toen we bij elkaar waren, ging het raampje open en we groetten elkaar.

De agent achter het stuur zei: "er staat al een helikopter van de KNRM klaar om u te redden". Ik keek een beetje verbaasd denk ik, want hij vervolgde:" ja want bij hoog water was u daar niet meer weggekomen". We legden uit dat we inderdaad gezien hadden dat we ons hadden vastgelopen en toen maar terug gegaan waren. "Ja, zei de agent, u had dan altijd kunnen bellen. En als u even gewacht had, was er ook nog catering gekomen". "He, wat jammer," zei ik. Toen vroeg hij: "Waarom liep u daar eigenlijk?"  Vond ik niet zo'n slimme vraag. Toen Peter zei dat we een strandwandeling maakten langs de vloedlijn, zei de agent dat de gemeente Terschelling waarschuwingsborden wilde neerzetten, maar niet wist waar, omdat het elke keer verandert...

Ik bedankte ze vriendelijk voor de goede zorgen en ze scheurden weer weg.

Het was 13.00 uur en om 15.00 uur zou het water pas op zijn laagst zijn. Voor mijn gevoel een beetje paniek om niets, maar het schijnt dat omroep Friesland ooit naar buiten gebracht heeft dat de politie op de Waddeneilanden het vaakst te laat is. Bij mij geen kwaad woord over de politie van Terschelling!

Dan nu mijn kaart voor vandaag.

Het is een beterschapskaartje geworden voor de challenge van MD.

Op een basiskaart kwam papier van MD (fresh flowers PB7045), daarop een oplegkaartje met de leuke stempel van de schaapjes. Ingekleurd met potloden en wat bloemetjes (CR1502) in het gras. Een cirkel als een soort lijstje om de stempel heen. Wolkjes in de lucht en nog wat grotere bloemen (CR1356) op de voorkant. De tekststempel is van Marleen (MD: EC0188).

Vanmiddag stappen we op de fiets. Vandaag geen wandeling, de 20 kilometer van gisteren is even genoeg...

Lieve groet,