Dag Dag! Kaart met een verhaal

 Hoi!

Voor wie het niet weet en denkt dat ik mijn hele leven alleen verpleegkundige ben geweest zal dit nieuw zijn. Op latere leeftijd ben ik de verkorte Pabo gaan doen en heb ik jaren als leerkracht en als Adjunct-directeur op een basisschool gewerkt. Samen met de directeur vormden wij het perfecte directieteam. We vulden elkaar aan en voelden elkaar aan. Echt een unieke samenwerking.

Omdat hij een echte snoeperd was gaf ik hem op zijn verjaardag eens een pot met groene snoepjes, van die erwtjes.

Na mijn afscheid daar gingen we jaarlijks samen lunchen op bij te praten. Af en toe bracht ik hem een zak snoepjes om de pot weer te vullen. Door de jaren heen en helemaal door de lockdown is het contact helemaal verwaterd.

Nu hoorde ik dat hij ook afscheid had genomen en ergens anders directeur wordt. Geen groot afscheid was zijn wens, dus geen oud collega's en externe contacten. Jammer, maar als dat zijn wens is, dan is het zo.

Natuurlijk maakte ik en kaart voor hem en die ligt vandaag op de deurmat.

Je ziet de pot snoepjes (in het schudgedeelte) een schoolbord als achtergrond papiertje, (hij is van dezelfde generatie die nog les gaven met een krijtbord), potloden (hij schreef nooit met een pen, maar altijd met een potlood) en de woorden dag dag. 

Dat zei hij altijd aan het eind van een (telefoon)gesprek en vaak zei hij dan: "daar moet ik toch eens mee ophouden, met dat 'Dag Dag' ".

Dus een heel persoonlijke kaart als je het verhaal er achter kent.

De lunch met de vriendinnen was ontzettend gezellig! We hebben ons voorgenomen om het in januari of februari weer te doen. Peter en Guus gaan vanmiddag naar de nieuwe film van James Bond en vanavond zijn we uitgenodigd met zijn 3-en om te komen eten bij vrienden. Gezellig weer!
Lieve groet,